Samotna

Samotna.
Nocą.
Wpatrzona w bezchmurne niebo
i taka smutna,
słuchała szumu wiatru,
zlizując słone łzy
spływające po policzkach.

Nawet gwiazdom
nie chciało się
przytulić
samotnej
zagubionej
zbłąkanej cyganeczki.

I tylko łomot
jej serca
odmierzał
czas
smutku,
tesknoty,
zadumy

stuk - stuk - stuk.