Zagubiona w iluzji



w samotności układałam
dzień za dniem
piątkami wiłam
drabinę do jutra

zagubiona w świecie iluzji
kolekcjonowałam zachody
słońca by
na małą chwilę
rozjaśnić smutne oblicze

wiatr wyczesywał
resztki złudzeń
czerń ścieliła wszystkie
odcienie po horyzont

wędrując w mroku
potykałam o błędy
raniąc boleśnie sumienie

przymykałam oczy
by w prostych gestach
zakończyć niedowierzanie

przekleństwo zawisło
na drzewie
na nic
rozrzucony krwawy okup

uśmiechem witam
kolejny dzień
może

nie wiem





czarnulka1953
21.01.2023